Blog van hans

21 augustus 2019 weven

Categorie: 

Als is dat de laatste dagen meer stop-, beter nog, instopwerk geweest.
De twee vloerkleden zijn van het getouw.
   
Zó van het getouw uitgerold op de vloer van de slaapkamer. Verder nog niet nabehandeld. 
De rechter foto toont de achterkant, en daar moet nu nog een en ander gebeuren.
Elk draadeindje wordt ingestopt, voor- en achterkant gaan dan hetzelfde uitzien.
   
De uiteinden van de ketting worden hier gevlochten in een drievlecht. Dat werkt voor het oog strakker en meer afgwerkt.
En tenslotte blijven er heel wat restjes over.

18 augustus 2019 weven

Categorie: 

Het gaat nu hard naar het laatste loodje. Niet dat dit het zwaarst weegt, alles zit nog op getouw.


...en toen was het bedtijd!

14 augustus 2019 weven

Categorie: 

Vandaag heb ik weer een flink stuk verder gewerkt.
Het einde nadert, nog ongeveer 30 cm zijn te gaan. Het geheel zal iets langer worden dan gepland,
dat kan geen bezwaar zijn.

11 augustus 2019 weven

Categorie: 


Een mijlpaal.
Dit is het laatste stukje geel dat in dit vloerkleed geweven wordt.
Op één uitzondering na, net als in het andere kleed weef ik ook nu een strook met alle gebruikte kleuren.
Op die manier "verbind" ik de beide delen.

9 augustus 2019 verven

Categorie: 

Al heel lang lag een dubbelgeweven tafelkleed in de voorraadkist.
Eergisteren kocht ik een pot stofverf, kleur jeansblauw.
En gisteren heb ik dat kleed in de machine gewassen.
 
Na het verven, wassen en spoelen hangt het nu te drogen.
Vanmorgen heeft mijn betere helft het geheel met de stoomstrijker
keurig in de plooi gestreken.

De gekozen binding is een "armelui's damast, Eifeler damast of boerendamast", al naargelang de streek waar een weefsel vandaan komt.
Nu nog een belangstellende.....

 

8 augustus 2019 weven, auto

Om met het laatste te beginnen, we rijden nog steeds in een leenwagen. 
Onze Opel staat nog in de garage, ik hoop toch dat we dinsdag, volgende week, iets horen.

Het tweede vloerkleed vordert gestaag. Ik bentot op 80 cm gevorderd. Over de helft, nog 60 cm te gaan.
En dan het instoppen van alle restdraadjes, ook niet gering.
 Close up van een samenkomen van vier kleuren.

4 augustus 2019 sprinkhaan

Zitten we gewoon koffie te drinken in de kamer, wijst Tiny plots naar buiten, naar het raam van de serre.
"Wat is dat?", een overbodige vraag. Een nogal flinke sprinkhaan.
 
Het kost nogal wat moeite om er een foto van te maken.
Dit is uiteindelijk de meest geslaagde.

1 augustus 2019. weven, macramé

 
Weer eens een mijlpaal. Het tweede vloerkleed in deze kleuren is hier op 43 cm gekomen.
Dat betekent nog een meter te gaan.

Ooit, in de zeventiger jaren van de vorige eeuw, knoopte ik dit vliegengordijn.
De macramé-golf was op zijn hoogtepunt.
Heel wat "plantenhangers", sleutelhangers, armbandjes heb ik met de kinderen geknoopt om 
moeder- of vaderdag met een verrassing te starten. Wat waren ze blij!
Samen met mijn moeder. In de middagpause wees ik haar hoe ze verder kon.
Na haar dood kwam dit werk bij ons terug.
We hadden niet echt een goede plek om het te gebruiken.
En nu zijn vrienden verhuisd en zochten naar zo'n soort gordijn.
Vandaag kreeg ik een foto van hoe het geworden is.
Zij blij, wij blij. Altijd fijn om iemand iets te geven dat gebruikt wordt.

1 augustus 2019 jarig

Vanmiddag hebben we de verjaardag van Marlies gevierd.
We waren uitgenodigd in het restaurant met de toekan in Heerlen.
Tussen twaalf en twee wordt daar een royale lunch geserveerd, deels buffet, deels life cooking.
Wat je ook gekozen had, het was allemaal heel lekker en goed verzorgd.
De appelmoes-met-kers-van-der-valk is helemaal naar een hoger niveau gebracht.
Je treft familie die je niet dagelijks of wekelijks ziet.
Het was heel geslaagd.

27 juli 2019 weven en warm

Na een paar fikse regen- en onweersbuien is de temperatuur wel wat gezakt, ook in huis.
Een reden voor mij om weer aan de slag te gaan. En het liep als vanouds.
Daar ben ik wel blij om,want maar zitten kijken is toch niet mijn ideale tijdsbesteding.

De spinningles van gisteravond liep lekker, dankzij airco en open ramen was het wel te doen.
En we fietsten naar de beloning, een waterijsje in plaats van rekken en strekken.
Het was nu simpelweg "lekke enne ...plekke..".

Pagina's