Weven

Ik sta voor een ingrijpende beslissing!

Moet ik doorgaan met het doorhalen van de ketting zoals ik tot nu toe gedaan heb, of....alles uithalen en helemaal opnieuw beginnen met dit werk?
Wat is aan de hand?
Ik telde voor iedere 2 cm 16 draden wit en 1 draad geel. Maar omdat het weefsel een gelijkzijdige keper wordt heb ik telkens 1 draad over.
Ik hield geen rekening met de gele draad die per 2 cm meegenomen werd. 
Als ik zó door ga houd ik minstens 40 draden over en daar is geen plaats voor op het getouw!
Een moeilijke keuze, er is al zo veel tijd besteed tot nu toe.
Een goede raad zou welkom zijn.

Eindelijk! Vandaag is er dan een start gemaakt met het doorhalen van de draden door een heveloogje.
Eerst heb ik op acht schachten de hevels verdeeld, twee schachten gekozen voor de zelfkanten en één schacht, nummer negen, voor de extra gele draad , die een klein accent gaat vormen in het geheel.
 Het is steeds weer even zoeken en tellen om de juiste volgorde te vinden. Het ziet er dan ook wel wat warrig uit. Maar dat "kump good".
 

De voorbereidingen op het echte weven gaan goed vooruit. 
De hele ketting is opgeboomd, alle "hens aan dek", met z'n tweeën hebben we de ketting in één beweging over de achterbalk gelegd.
Daarna alle hulpknoopjes losgemaakt en de draden gebundeld.
Tenslotte de kettingdraden verder naar voren getrokken.
Het inrijgen van de enkele draad kan beginnen.
   

Het einde komt eraan. nog vijf keer twee cm opbomen, dan is de hele ketting op getouw.
Telkens 32 omwentelingen van elk 104 cm om dan nog een deel van de volgende draai te doen.
Dat levert dan plus minus 34 meter ketting op. Mét de zelfkanten wordt dat een breedte van 98 cm.
98 Cm met elk 8 draadjes is 784 stuks. Bij een lengte van 34 meter is dat 26.656 meter materiaal.
En daar komt dan het garen voor de inslag nog eens bovenop.
Ik reken op 8 inslagen per cm, pakweg 800 inslagen per meter, dat levert dus 25.600 meter materiaal voor de inslag.
Dan kom je in totaal op ruim 52000 meter. Omgerekend 52000 : 6400 = ruim 8 kg materiaal.

Genoeg gerekend, nu een foto.
   De eerste helft van de ketting was nog alleen op te bomen. Maar dan is de afstand te groot om alle draden tussen de twee "chevaliers" te houden. Dan moet je een beroep doen op een welwillende hulp die aan de overkant zorgt voor een regelmatige opslag van de ketting. Om niet in de war te raken of de tel kwijt spreek ik elke draai hardop uit. Ik draai in een rustig tempo, dan is het tussen de lijntjes kleuren wel zo gemakkelijk. Als alles een beetje meezit zou het karwei na het weekend geklaard moeten zijn.

Het gaat weer eens een van de warmste dagen van dit seizoen worden.
Om 10.00 uur vanmorgen ging officieel het warmteplan van start.
Het betekent heel veel aanpassen aan van alles en nog wat.

Gelukkig heb ik een goed alternatief. Vanmiddag heb ik deels besteed aan het verder opbomen van de ketting.
Ik ben 10 cm verder, totaal staat nu 40 cm op de kettingboom.
Na de lange onderbreking wist ik toch nog hoeveel omwentelingen er nodig zijn. 
En ik heb nog zonder hulp kunnen werken.

We kunnen weer vooruit.
Dat hopen we althans.
De laatste draad is door alle poortjes getrokken, de hele bundel ligt met een knoop vast aan de kettingroede.
Het opbomen kan verder gaan, wat heet? opnieuw oppakken en beginnen.

Soms kun je niet verklaren, uitleggen, duidelijk krijgen waarom je niet aan het werk gaat. Werk, dat is het opbomen van de ketting.
Je staat bij het getouw, en in feite is er niets waarom je niet zou starten. De ene keer komt onverwachts bezoek, dan moet je opletten of de bel gaat.
Je wacht op een afspraak, het is te weinig tijd om een volledig segment op te bomen, maar net zo goed ben je huiverig dat er nu iets verkeerd zal gaan.
Vooral onverwachte storing is een reden om te vertragen.
Morgen hebben we geen tijd om aan de slag te gaan, verplichtingen buitenshuis.
Nou ja, het komt wel.

Een kwestie van diep zuchten, even stilstaan, overleggen met mijn betere helft en dóórgaan!
Iets anders zit er niet op. En dat heb ik vandaag gedaan.
Uit de voorraad heb ik de juiste klossen garen gezocht, de klossen die afgewikkeld zijn, geheel of ten dele, uit het klossenrek gehaald en richting zolder getogen.
De middag is grotendeels opgegaan aan het opdraaien van de klossen, helemaal vol.
De hele handel weer terug op het rek en toen was het genoeg geweest voor vandaag.

 

Je wordt wakker, rond een uur of half zeven, gaat naar de badkamer, daar wachten al een paar pilletjes die je gezondheid op peil proberen te houden. Iets voor de bloeddruk, een ander om het cholestorolgehalte te temperen, een derde om wat extra vitaminen, die ik zelf niet aanmaak, binnen te krijgen.
Je kijkt met slaperige ogen in de spiegel, bedenkt wat deze dag zal brengen. In ieder geval verder gaan met opbomen van de ketting voor de gordijnen. Vervolgens loop je naar de kamer die we weefkamer gedoopt hebben.  
Je haalt de telefoon van de voeding, kijkt of er al berichten zijn, en met een scheef oog kijk je naar het weefgetouw.
"Eh, wat is dat? Zie ik dat goed? Het zal toch niet waar zijn!"
Twee spoelen lijken helemaal leeg te zijn! Je voelt voorzichtig of de indruk gelijk heeft. Ja hoor! Zonder dat je het in de gaten had, waren die spoelen al helmaal leeg. De moed zakt je in de pantoffels. Even laten bezinken. En bedenken wat er nu volgt. Op zoek gaan waar de garenvoorraad op was. Dat kan alleen maar door het opgeboomde deel af te wikkelen en zoeken waar het einde van die draad is. Of zou je eerst twee lege spoelen voldraaien?
Je kiest voor het laatste. Of ga je toch eerst maar verder zoeken waar de tweede draad ophield? Misschien beter, dan weet je hoe ver je terug moet draaien. En dat is een behoorlijk verschil.
Om de zorg te delen breng je je betere helft op de hoogte van het malheur. Dat gebeurt dan onder het ontbijt. Bedenken wat de beste voortgang zal zijn. Je wijst aangeboden hulp vriendelijk maar beslist van de hand.
 

Na wat zoeken van wat en hoe moet je eerst doen, wat volgt dan, hoe ga je verder, komen de achtereenvolgende stappen weer terug in het geheugen. Hoe maak je een kruis in de ketting, kruislatten werken nu niet, je hebt flexibele scheiding nodig. Dat zijn dan gladde "kabeltjes in twee kleuren" die je inlegt als de ketting opgewonden is op de kettingboom. En dan gebeurt het onvermijdelijke! De kabels lopen vast naast de kettingboom. Als ik probeer om de kabels los te trekken, glijden ze uit het gevormde kruis.Ondoenlijk om dan kabels weer terug te brengen op de goede plaats. Dat kan pas als de hele ketting opgeboomd is. Er zit niets anders op dan deel voor deel op te bomen. Om dan ten slotte de twee delen alsnog te verdelen. Maar gaandeweg loopt het opboomproces als vanouds. Nog even en dan moeten we met twee man aan het werk. Terwijl de een draait houdt de ander de bundels garen in het gareel. En telt. 

Vandaag heb ik de start gemaakt met het opbomen van de ketting voor de gordijnen.
    Van links naar rechts.
Vooraan op de afbeelding de spanningbox. Die gebruik je om de ketting in delen op te bomen. Op deze manier krijgt de ketting over de hele breedte dezelfde spanning.Achter op de foto het klossenrek. Hier zijn de afgetelde meters opgedraaid. Ik weef 8 draden op een cm, boom op met 2 cm tegelijk. Van het klossenrek lopen de draden naar de spanningbox. Hier gaan de draden een voor een door de openingen van het riet. Met de ronde pennen regel ik de spanning. Dan rijg ik elke draad apart door de kam. Die is zó gevormd dat de draden om de beurt door een oog en door een open ruimte gehaald worden. Tenslotte voer ik de kettingdraden met bundels van 8 draden door de geleidekam en knoop de hele bundel vast op de kettingroede.
Dan kan het opbomen beginnen. Eenendertig omwentelingen leveren ruim 32 meter ketting op.