Weven

De hele ketting die nog op het getouw stond heb ik, als er tijd was, in delen van de kettingboom gehaald en op bollen gedraaid.  Dit materiaal ga ik nu gebruiken om de inslag te weven van de nieuw geplande wade.
Dat betekent nieuwe schering opzetten, opnieuw draad voor draad door de hevels halen, door het riet, opnieuw aanbinden aan de doekboom en weer opnieuw beginnen te weven!
In overleg heb ik gekozen voor een andere binding. "Vals dubbel" noemt men deze binding. Bij deze binding kun je twee inslagen op één ketting doen, zodanig dat de inslagen over elkaar schuiven. Door gebruik te maken van twee verschillende kwaliteiten garens of kleuren ontstaat er een "dubbele" lap.
Ik hou u op de hoogte.

De laatste bijdrage is alweer van januari. Toen was ik goed bezig met de zwarte opdracht. Daarna is alles wat fout kon gaan fout gegaan! Kettingdraden die totaal in de war zaten, draden die braken, fouten in de onderlaag, het hield niet op. Om dan met een blij gemoed verder te werken, dat is een zwaar gelag. En uiteindelijk groeit dan het besef dat er maar één afdoende oplossing is: uithuilen en opnieuw beginnen. Het uithuilen was niet aan de orde, het opnieuw beginnen is een taak van de lange adem. De ketting wordt van het getouw gehaald en per draad op een bol gedraaid. Wat eerst de ketting was, wordt nu de inslag. Het opwinden is een klus die ik iets gemakkelelijker in gedachten had. Helaas wil niet iedere draad schikken in zijn nieuwe plek en situatie. Gevolg, je moet soms heel voorzichtig lusjes en knopen ontwarren om verder te kunnen.
   Zoals geschreven, het linnen garen wil wel eens een eigen gang gaan. En dan mag je alle geduld bij elkaar schrapen om resultaat te boeken. Het warrige knoedel op de foto's is maar een klein deel van de totale ketting. 
De meest rechtse foto toont het resultaat van een paar middagen en avonden oprollen. Links op de meest rechtse foto de bol met opgerold garen, rechts de voorraad aan nog te verwerken materiaal. 
De twee witte stippen op mijn trui zijn de weerkaatsing van de lampjes die ik cadeau kreeg van een sportvriendin en -vriend. Via een selfie zie je het schijnsel van de lampen. Samen met een staande lamp dragen ze echt bij om het oprollen makkelijker te maken. 
Maar werken met zwart garen  is een opgave.

Enkele uren betseed aan het op spanning brengen van de beide kettingen.
Daarna in de zwarte ketting wat proeven gemaakt, in zwart en in kleur. Voordeel van de kleur is dat je het geweven patroon veel duidelijker ziet. Nog een voordeel: eventuele weeffouten zie je onmiddellijk.
 

De ketting is door de rietopeningen gehaald, op spanning gebracht, de eerste inslagen kunnen gemaakt worden. Maar dan moet ik eerst nog klosjes garen gaan opwinden, in zwart en in "bourgondie". dat is de kleur die de binnenkant gaat vormen. 
De twee kettingen hebben een verschillende rek. Dat betekent dat ze afzonderlijk van elkaar op spanning gebracht moeten worden. Het zwarte linnen is opgerold op de kettingboom en krijgt zijn spanning door het aandraaien.
De andere ketting krijgt zijn spanning door een alternatieve verzwaring. Met anderhalve-literflessen, gevuld met water, worden de verschillende bundels, zes in totaal, aangetrokken. De flessen hangen aan lussen die met een "vleeshaakje" in een lus van de ketting hangen. En dan ziet het er zó uit.
Links is de voorkant, netjes bijgeknipt, rechts de achterzijde waarbij de verzwaring van de ketting te zien is onder op de foto. De witte zakken herbergen het kettinggaren om het op deze manier te beschermen tegen stof en ongerechtigheden. Ook is te zien dat het zwarte garen opgedraaid is op de kettingboom.

Na heel wat verspilde moeite en veel tijdverlies heb ik nu dan toch een mijlpaal bereikt. De ellende met de kettinggarens die deels van de kruislatten schoven, die daarom één voor één opnieuw op volgorde gerangschikt moesten worden kostten heel wat uren. Moeizaam, je staat gebukt, moet naar voren reiken om de draad op zijn plaats te krijgen, zorgen dat er geen draad overgeslagen wordt, het was niet echt leuk.
Maar goed, gistermiddag werd dan de laatste draad door het heveloog geregen. En dan komt de volgende handeling. Eerst het riet op zijn plaats terugzetten, om dan de kettinggarens met bundeltjes van vier door de rietopening te halen. Daarbij moet je de volgorde goed in de gaten houden. Draden mogen niet over elkaar liggen, dat beperkt de sprong om de inslagdraad door te voeren.
    Van links naar rechts: de laatste draad; de volledige ketting; de eerste bundel door de rietopeningen; het werk vordert.

Bijna 14 dagen verder en niets toegevoegd aan dit relaas.
Dat heeft zijn reden, zijn oorzaak.
Ik ben nog volop bezig met het doorhalen van 1400 rode en zwarte draadjes door evenzoveel heveloogjes, verdeeld over 22 schachten.
Vooral het zwarte linnen is een crime om mee te werken. Komt grotendeels door de donkere dagen die in de maand december overheersten. Na 15.00 uur was het al te donker om te werken, ook met lamplicht erbij.
Maar we blijven opgewekt en werken stug door. En de andere reden  was het helemaal in elkaar geklitte garen. Deels van de kruislatten gegleden, toen in de war geraakt en tenslotte moest ik draad voor draad ontwarren om alsnog op zijn plek terug te krijgen . En dat is nu gepasseerd. Nog zo'n 18 cm en dan kan ik het volgende hoofdstuk aansnijden. De kettingdraden met vieren tegelijk door de rietopeningen halen. 
Aanbinden..
proefdraaien...
 

De meeste tijd gaat op aan het schikken van de kettinggarens voor de wade. Alles moet dubbel. Nu heb ik alle "voorraad" door de effenaar gehaald, één ketting op de kettingboom gedraaid, de tweede ketting hangt los en zal met gewichten op spanning gebracht worden.En als ik wat anders wil doen, dan wacht een tuin volop bedekt met vallend gebladerte om eens gekuist te worden.
En de fitness moet net zo goed onderhouden worden.

Als ik bezig ben met het bedenken en plannen van een nieuwe opdracht, verzoek of vraag van iemand, dan wil het met regelmatig slapen niet zo heel goed lukken. Dan ben ik vaak bezig met welke kleuren, welk materiaal, binding, maten en meer van dat spul. En vannacht was het weer raak! De wade die mij gevraagd werd te ontwerpen en uit te voeren krijgt steeds meer contour. De kleur is duidelijk: ZWART. Maar zelf bedacht ik in de stille uren van de nacht dat een tweede kleur heel mooi zou werken als onderlaag. En de gekozen kleur sluit aan bij een toevoeging van de "opdrachtgever".
Ik denk aan een dubbelweefsel, waarbij de onderlaag niet zichtbaar is, maar wel functioneert als extra laag, om zodoende het lichaam meer af te schermen.
Morgen gaan we het daar over hebben.

     Een paar variaties op de bestaande ketting. En het levert een aparte binding op, met grotere vlotters, die bovendien in de lengterichting lopen. Er moet natuurlijk nog overlegd worden of dit bevalt, voor mij is deze binding de meest geschikte. Hoewel... om het weefsel wat voller te  maken wil ik er een vals dubbel van weven. 
Ik ben heel benieuwd hoe het ontvangen wordt.

Alle kettingdraden zijn aangebonden, op spanning gebracht en de eerste inslagen zijn gedaan.
Heel wat beter, maar nog niet wat ik voor ogen heb. Op dit 4-schachts getouw kan ik de vlotters niet langer maken en dat is wel de bedoeling. Dan krijg je een mooiere glans over het weefsel.
Ik ga wel wat variaties weven door de selectie te wijzigen, zien wat het oplevert!