12 juni 2019 weven

Weer een ijkpunt.
De brede gele baan is op het hoogste punt aangekomen. ± 80 cm!
Nu ga ik de andere,aansluitende banen tot gelijke hoogte weven, deels met spoel, deels met naald.
Bij de rechte stukken moet de aansluitende kleur op gelijke afstand door een keerpunt gehaald worden.
Op die manier blijft het geheel in model en er ontstaan geen grote openingen die het geheel geen goed doen.
 
Op het ontwerp is te zien dat ik net over de helft van dit kleed ben gekomen. 

En verder... Vrienden zijn verhuisd naar een stadswoning. Ze wilden graag een macramé-geknoopt vliegengordijn voor de keukendeur.
En wat is toeval? Ooit knoopte ik samen met mijn moeder, die in 1986 overleed zo'n gordijn.
Toen was macramé helemaal hot, nu is die techniek weer terug. 
Wij kunnen dat gordijn niet benutten, wat is dan logischer en vanzelfsprekender dan dat het naar de verhuizenden gaat.
Natuurlijk was er een probleem. Het gordijn is te breed voor de bedoelde deur. 
Het geheel moet enigszins in elkaar geschoven worden.
Dus "Packen wir's an! Es gibt Vieles zu tun!", schuiven met de handel.
 
Elke knoop moet apart naar links of rechts geschoven worden. Dat scheelt steeds een paar mm. En in totaal win je zo ± 10 cm!
Dat proces herhaalt zich een paar keer en dat levert uiteindelijk de goeie breedte op!

Reactie toevoegen